Choroby

Znajdź chorobę:

Wybierz literę rozpoczynającą nazwę choroby:

Zamrożony bark

Bark jest miejscem, w którym ramię łączy się z tułowiem. Budują go trzy kości - obojczyk, łopatka oraz kość ramieniowa. Wspólnie tworzą one kilka stawów, a każdy z nich może być przyczyną bólów barku bądź ograniczenia jego ruchomości. Schorzenie spowodowane jest przewlekłym bądź długotrwałym procesem zapalnym rodzącym się w ścięgnach i torebce stawowej wokół stawu barkowego.

Bark jest skomplikowaną częścią ciała, a staw, który łączy górną część kości ramieniowej z łopatką jest najbardziej ruchomym odcinkiem organizmu. Bardzo ciężko goją się urazy, które obejmują powierzchnie stawowe. Zamrożony bark występuje głównie w późniejszym wieku średnim. W dużym stopniu upośledza on funkcję stawu, ograniczając jego zakres ruchu. Poruszanie ręką w jego obrębie lub leżenie na nim sprawia dosyć intensywny ból. Stan ten nazywany jest ?zamrożonym barkiem?, ponieważ pacjent stara się go trzymać nieruchomo z w powodu odczuwanego bólu.

Przyczyny zamrożonego barku

Schorzenie spowodowane jest przewlekłym bądź długotrwałym procesem zapalnym rodzącym się w ścięgnach i torebce stawowej wokół stawu barkowego. Mięśnie otaczającego ten staw są na tyle napięte, że dochodzi do długotrwałego unieruchomienia, co doprowadza do zesztywnienia mięśni i nasila znacznie ból.

Również wysoki poziom nagromadzonych produktów przemiany materii (najczęściej związków toksycznych) w okolicy stawu barkowego i blisko położonych mięśni blokuje prawidłową cyrkulację krwi, prowadzać do pojawienia się bólu i zmniejszenie ruchomości.

Za przyczyny uważa się również nadczynność tarczycy, cukrzycę typu I i II oraz zaburzenia układu krążenia. Inne przyczyny tego zjawiska są raczej nieznane, jednak w jego wyniku dochodzi do zwiększonego unaczynienia, zmian degeneracyjnych i zesztywnienia włókien w ścięgnach i torebce stawowej.

Objawy zjawiska zamrożonego barku

Przebieg objawów charakteryzuje się sekwencją nasilającego się bólu. Tego rodzaju uraz może, choć nie musi, zacząć się od wcześniejszego, niewielkiego urazu barku. Następnie pojawia się narastający ból, który w konsekwencji prowadzi do usztywnienia.

Taki ból zazwyczaj odczuwa się początkowo na szczycie barku i rozlewa się stopniowo w kierunku łokcia wzdłuż zewnętrznej części ramienia. Podczas każdego ruchu, nawet najmniej intensywnego, odczuwa się silny ból.

W szczytowym punkcie pacjent odczuwa mocny, rwący ból nawet w stanie spoczynku, zwłaszcza w nocy. Dochodzi w końcu do ograniczenia ruchu, którego często się nie zauważa, gdyż dolegliwości bólowe są na tyle silne i dotkliwe, że pacjent ogranicza aktywność chorego barku.

Obkurczona torebka stawowa stawia opór jedynie ograniczając funkcję mięśni, nie prowadząc do ich całkowitego porażenia. Jednak zamrożony bark może być przyczyną wielu trudności w wykonywaniu czynności codziennego dnia, takie jak prowadzenie samochodu czy nawet szczotkowanie włosów.

Przebieg choroby

Składa się zasadniczo z 3 etapów:

  • Pierwszym etapem jest faza zamrażania, kiedy występuje bardzo silny ból,
  • kolejnym jest etap zamrożenia, czyli momentu, w którym ból się zmniejsza. Występuje natomiast dokuczliwe usztywnienie stawu i uczucie zrywania mięśni podczas intensywnych ruchów, bądź w trakcie spoczynku (nasilone objawy w nocy),
  • Ostatnim, trzecim etapem jest faza odmrażania, czyli stopniowy powrót pacjenta do zdrowia w ciągu kolejnych 12-36 miesięcy.

Zwykle po mniej więcej roku dochodzi do samoistnego wyleczenia, ale wymagana może być fizjoterapia lub wstrzyknięcie kortyzonu (organiczny związek chemiczny; steroid mający działanie przeciwzapalne) w celu zmobilizowania się do poruszania barkiem.

Odmrażanie barku: czyli jak to leczyć?

W takich przypadkach wymagana jest konsultacja z osteopatą lub chiropraktykiem. Leczenie często jest połączone ze stosowaniem technik manualnych w obrębie szyi i kręgosłupa. We wstępnej fazie choroby, zgodnie z zaleceniami lekarza przyjmuje się iniekcje sterydowe, czyli środki przeciwzapalne.

Jednak takiego rodzaju leczenie konwencjonalne nie należy do najlepszych - tymczasowo przynoszą ulgę i pełne poczucie zdrowia, chory może swobodnie ruszać ręką i barkiem, co w konsekwencji jednak może doprowadzić do trwałych urazów lub nawrotów.

Często stosuje się fizykoterapię (stosowanie ultradźwięków w terapii przeciwbólowej) oraz fizjoterapię, która składa się z ćwiczeń poprawiających i utrzymujących odpowiedni zakres ruchów, w szczególności w fazie zamrażania i zamrożenia. Również poddawanie się akupunkturze może przynieść wręcz natychmiastową ulgę. Dobrym sposobem jest też ogrzewanie ciała, które ściąga krew ku powierzchni barku, zmniejszając stan zapalny.

Co radzi lekarz?

Należy dobrze nawadniać organizm, ponieważ długotrwały skurcz może być oznaką odwodnienia. Oprócz płynów, które przyjmuje się normalnie, należy wypić dodatkowo około półtora litra wody (w sumie do trzech litrów płynów dziennie). Zaleca się również przyjmowanie magnezu i wapnia trzy razy dziennie w dawkach podanych na opakowaniu. Jeżeli wystąpi ból i ograniczenie ruchomości stawu, można przyjmować co godzinę lek Arnica 6, oraz co jakiś czas przyjmować medykamenty homeopatyczne: Arnica, Rhus toxicodendron i Ruta.

Autor: Paulina Poznańska

Zespół bolesnego barku

ZBB, Choroba Duplaya, czyli zespół bolesnego barku. Najczęściej przyczyną tych dolegliwości jest uszkodzenie ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego. Wyróżniamy kilka postaci ZBB, podział zależy od przyczyn powstawania: z przerwaniem pierścienia mięśni rotatorów (chory nie może uniesieść ręki powyżej pewnego poziomu), z odkładają... czytaj więcej

Ból brzucha

Ból brzucha może być objawem wielu chorób. Często świadczy o chorobach narządów wewnętrznych jamy brzusznej ale może też być objawem chorób innych narządów i mieć swą przyczynę zupełnie nie związaną z chorobami układu pokarmowego .... czytaj więcej

Zobacz tagi:  choroby barku, ból barku

Dodaj komentarz

Brak komentarzy

Gorący temat

Dieta czekoladowa

Dieta czekoladowa

Czy można jeść czekoladę i schudnąć? Jak się okazuje - tak. »

Artykuły

Tagi

Najnowsze choroby