Złamanie kości nadgarstka
Nadgarstek ma bardzo skomplikowaną budowę, dlatego nawet w nauczaniu anatomii są wierszyki ułatwiające zapamiętanie nazw i kolejności jego kości. Nadgarstek zbudowany jest z ośmiu kości ułożonych w szeregu bliższym i szeregu dalszym, o różnym kształcie: kości łódeczkowatej os scaphoideum, kości czworobocznej większej os trapezium, kości czworobocznej mniejszej os trapezoideum, kości grochowatej os pisiforme, kości haczykowatej os hamatum, kości księżycowatej os lunatum, kości trójgraniastej os triquetrum, kości główkowatej os capitatum. Nadgarstek łączy przedramię z ręką.
Do najczęściej zdarzających się złamań nadgarstka należy złamanie kości łódeczkowatej, z tego powodu, iż kość łódeczkowata jest najbardziej narażona na urazy. Pozostałe kości nadgarstka ulegają urazom znacznie rzadziej. Wspomniana kość łódeczkowata składa się z mniej i bardziej ukrwionych części. Złamanie w mniej ukrwionym fragmencie wiąże się z ryzykiem powstania tzw. stawu rzekomego, czyli z powikłaniem źle leczonego złamania. W takim przypadku tworzy się połączenie włókniste.W efekcie pojawiają się silne bóle, zaburzenia w funkcjonowaniu nadgarstka oraz ograniczenie sprawności całej ręki. Częstym urazem nadgarstka jest też kontuzja wyrostka rylcowatego, który jest częścią kości promieniowej i kości łokciowej. Są to przypadki złamań awulsyjnych, które polegają na tym, że podczas nagłego, silnego szarpnięcia zostaje oderwany fragment kostnego wyrostka. Co prawda, wyrostek rylcowaty nie jest częścią nadgarstka, ale jest miejscem przyczepu dla więzadeł pobocznych nadgarstka, więc taki uraz również wymaga specjalistycznego leczenia. Zaniedbanie urazu wyrostka rylcowatego prowadzi do niestabilności nadgarstka.
Złamania kości śródręcza i palców ręki muszą być leczone operacyjnie. Równie ważna jest szybka rehabilitacja, ze względu na utrzymanie sprawności uszkodzonej dłoni. Jeżeli są to złamania bez przemieszczenia, możliwe jest leczenie zachowawcze, polegające na unieruchomieniu dłoni opatrunkem gipsowym.... czytaj więcej
Golenie składają się z kości strzałkowej i piszczelowej, oraz tzw. widełek goleni, czyli kostek bocznej, przyśrodkowej, które łączą goleń z kością skokową, oraz tylnej krawędzi piszczeli. Złamania tych kostek są czasami skomplikowane i ciężkie do wyleczenia. Na uwagę zasługuje przypadek złamania trójkostkowego: złamanie boc... czytaj więcej
Kości podudzia to kość piszczelowa, piszczel (łac. tibia) i kość strzałkowa, strzałka (łac. fibula). W kości piszczelowej wyróżniamy trzon i dwa końce: bliższy i dalszy. Koniec bliższy ma dwa kłykcie: kłykeć przyśrodkowy i kłykeć boczny; koniec bliższy jest większy od końca dalszego, ma grubą i szeroką budowę. Na kłykc... czytaj więcej
Podział złamań miednicy według Judeta i Letournela rozróżnia 10 stopni złamań miednicy, uwzględniając podział na: złamania proste (złamania tylnej ściany, złamania tylnej kolumny, złamania przedniej ściany, złamania przedniej kolumny, złamanie poprzeczne) oraz złamania złożone, czyli zawierające co najmniej dwa ze złamań pr... czytaj więcej
Brak komentarzy