Przepuklina rdzeniowa

Rozległość przepukliny związana jest z wielkością porażeń. Normalna ruchomość kończyn dolnych oraz sprawność pęcherza moczowego i zwieraczy odbytu zachowana jest tylko w niektórych przepuklinach rdzenia. W przypadku rozległych przepuklin pojawia się stały wypływ moczu z pęcherza oraz problemy z wydalaniem moczu.

Wskutek zalegania moczu może dojść do wstępującego zakażenia dróg moczowych oraz powiększającej się marskości i niewydolności nerek.

Choroba może doprowadzić do niedowładu kończyn, a w konsekwencji uniemożliwić chodzenie.

Zaburzeniu ulegają czynność odbytu i odbytnicy, chory będzie miał problemy z wydalaniem stolca. Duża ilość dzieci z przepukliną rdzeniową cierpi także z powodu wodogłowia.

Jeżeli pojawi się zakażenie dróg moczowych niezbędna jest stała kontrola i badanie moczu. Wprowadzone powinno zostać leczenie przeciwbakteryjne odpowiednimi chemioterapeutykami. Cięższe przypadki, związane z pęcherzem neurogennym lub przewlekłym zakażeniem dróg moczowych mogą wymagać odprowadzenia moczu do wyłonionej pętli jelit.

Jedynym skutecznym leczeniem przepukliny rdzeniowej jest zabieg chirurgiczny. Przeprowadza się go w pierwszej dobie życia noworodka. Przepukliny rdzeniowe nie wywołujące zaburzeń neurologicznych nie wymagają tak wczesnego zabiegu.